Lisa Keller en Fynn Freyschmidt, beide geboren en getogen in Berlijn, leerden elkaar kennen tijdens hun studie aan de University of Arts. Behalve de liefde bloeide ook hun betrokkenheid bij elkaars werk op, al kreeg die pas jaren later officieel de naam KellerFreyschmidt. Lisa is het meest thuis in de wereld van tableware, terwijl Fynn zich vooral bezighoudt met meubelontwerp en materiaalinnovatie. Die achtergronden komen samen in hun ontwerpen én in de samenwerking met Vij5. Chaku is sinds 2020 onderdeel van de Vij5 collectie en in 2026 is Papeterie hieraan toegevoegd
September 2026
Tekst: Daniëlle van de Haterd
Fotografie: Vij5
“There is no single right way to combine family and a design practice.”
Lisa Keller
Aan de keukentafel
Voor dit interview schoven Arjan en Anieke bij Lisa en Fynn aan de keukentafel aan, terwijl hun kinderen intussen om hen heen speelden. Een toepasselijke plek, want bij KellerFreyschmidt lopen werk en dagelijks leven constant door elkaar. Ideeën ontstaan gewoon thuis, prototypes worden daar getest en inspiratie voor een goed ontwerp zit juist opvallend vaak in het leven van alledag.
“It is simply fun for me to find solutions to problems that occur every day.”
Fynn Freyschmidt
Van huis uit
Hoewel Lisa en Fynn allebei opgroeiden in Berlijn, deden ze dat in een totaal andere setting. Fynns roots liggen in een centraal deel van de stad, terwijl Lisa juist aan de rand woonde, tussen de paardenboerderijen. Ondanks dit verschil bleek er toch vooral veel gelijkenis te zijn. Allebei komen ze uit een warm nest waarin familie en aandacht voor de omgeving belangrijk zijn.
In zowel Lisa’s jeugd als die van Fynn was er veel ruimte voor creativiteit.
In Fynns gezin was die vooral aanwezig in de vorm van muziek. Zijn moeder werkte in een platenzaak en z’n vader speelde gitaar. Op feestjes en andere familieaangelegenheden werd steevast samen muziek gemaakt. Zijn opa zorgde voor de meest zichtbare creatieve erfenis; hij tekende en werkte met klei in een heel eigen, herkenbare stijl. “We hebben met de familie een gezamenlijk vakantiehuis aan de Oostzee en daar staat nog altijd veel van zijn werk. Het is fijn om daar te komen en alles weer te zien.”
Lisa groeide niet op in een ontwerpersgezin, maar wordt er inmiddels wel door omringd. Haar broer werd grafisch ontwerper en haar schoonzus studeerde fashion design. “Mijn vader zegt altijd: ‘Wij zijn geen ontwerpers, wij máken ontwerpers’,” vertelt ze lachend.
Wat zij vooral van haar ouders heeft meegekregen, is hun oog voor kwaliteit en mooie spullen. Fynn vertelt liefdevol dat je bij zijn schoonouders thuis overal waardevolle, goed ontworpen dingen ziet: niet allemaal items die hij en Lisa zelf zouden kiezen, maar wel objecten die warmte, zorg en duurzaamheid uitstralen.
Eén van die meubels springt er in Lisa’s herinneringen uit: de ronde uitschuiftafel in de woonkamer. “Het gevoel dat bij die tafel hoort, is ‘samenzijn’. We zaten meestal in de keuken, maar als we uitgebreid aten of in het weekend ontbeten, deden we dat aan die ronde tafel. Alleen al daardoor kreeg zo’n eetmoment een speciale sfeer.”
“A project often begins with playing. At some point, we realise it has become interesting enough to turn into a product.”
KellerFreyschmidt
Voor altijd spelen
Al zo lang ze zich kan heugen, is Lisa gek op spelen. Ze kon zich als kind niet voorstellen dat ze hier ooit mee zou willen stoppen, maar voor schut staan wilde ze natuurlijk ook niet. In haar tienerjaren maakte ze daarom van dagelijkse klusjes een spel. “Als ik na het ontbijt de tafel moest afruimen, deed ik alsof ik professioneel inpakker was. Dan verpakte ik bijvoorbeeld een stuk kaas zo mooi mogelijk in aluminiumfolie. In mijn hoofd was ik daar ontzettend goed in en zouden mensen me gaan betalen om ook van hun kaas zo’n mooi pakketje te maken.”
Bij Fynn zag spelen er heel anders uit. Hij was vooral buiten en in beweging: basketballen, tennissen, fietsen, skateboarden en skaten. Waar Lisa haar eigen werelden bedacht rond de dingen die ze deed, zat het spel voor Fynn meer in het doen.
Die speelse inslag is nooit helemaal verdwenen. Ook ontwerpen begint vaak met een spel van onderzoeken en uitproberen. “Voor mij is ontwerpen zowel spelen als werken,” zegt Fynn. “Ik vind het leuk om oplossingen te bedenken voor problemen die iedere dag ontstaan. Dan spring ik snel de werkplaats in, bouw iets en probeer het uit. Veel dingen bij ons thuis zijn zo ontstaan, als snelle oplossingen die uiteindelijk misschien een echt ontwerp kunnen worden.”
“When too many people add their own spice, a project can become a soup of ideas. It still needs a direction.”
Fynn Freyschmidt
Als spelen werken wordt
Te veel druk of sturing kan dat gevoel van spelen en het plezier in ontwerpen wel wat beperken, vindt Fynn. “Sommige opdrachtgevers komen met zoveel eigen inbreng dat het ontwerpproces in het gedrang komt. Het wordt dan eigenlijk een grote soep van ideeën, maar als iedereen zomaar ingrediënten blijft toevoegen, kan het eigenlijke idee verloren gaan.”
Toevallig hebben hij en Lisa voor het gesprek zelf een heerlijke soep geserveerd. Arjan merkt op dat zij juist van alles hebben toegevoegd aan het oorspronkelijke recept, zoals yoghurt, kruiden en eetbare bloemen. Toch werd het daardoor een hele rijke soep. Het verschil volgens Lisa? “Er was één duidelijke regisseur. Ik bepaalde welke bloemen erin gingen.” Waarop Fynn lachend reageert: “Ja, mij werd niets gevraagd. Die bloemen waren er ineens!”
Dat samen koken bij Lisa en Fynn niet altijd een doorslaand succes is, erkennen ze. Als ze allebei iets aan een gerecht toevoegen, eindigt het soms in een compromis waar niemand echt blij van wordt. Bij het ontwerpen werkt dat duidelijk anders. Daar spelen ze ideeën juist aan elkaar door. Zoals ze zelf concluderen: samen ontwerpen kunnen ze beter dan samen koken.
“Good design is not simply about adding more luxury. It can make everyday surroundings better and should be available to more people.”
Lisa Keller
Studietijd
Lisa en Fynn studeerden allebei aan de University of Arts in Berlijn en leerden elkaar kennen toen Lisa in haar laatste studiejaar zat. Fynn hielp haar bij haar afstuderen en een jaar later deed zij hetzelfde voor hem. Het kritisch meekijken met elkaars werk heeft er dus altijd al ingezeten.
Haar opleiding doorliep Lisa met veel bedenkingen. Telkens weer vroeg ze zich af wat een nieuw product daadwerkelijk toevoegt. Ze twijfelde zelfs zo sterk dat ze er niet zeker van was of ze wel verder zou gaan als productontwerper. “Ik wilde niet zomaar de volgende luxe stoel of kruk ontwerpen, maar iets doen dat écht waarde toevoegt.”
Een semester in Helsinki heeft haar doen besluiten toch door te gaan in het vak. “Daar realiseerde ik me dat het ook waardevol is om gewoon een goed ontworpen wereld om je heen te hebben. Design is meer dan alleen luxe.”
Waar Lisa erg vanuit haar hoofd handelde, nam Fynn gedurende zijn studie juist bewust de ruimte om te experimenteren. Hij haalde veel uit de lessen van ontwerper Axel Kufus, waar het minder draaide om zo snel mogelijk tot een eindproduct te komen en meer om onderzoeken, maken en dingen uitproberen. Een manier van werken die goed bij hem paste. “Je kon een materiaal of techniek pakken en gewoon kijken: wat gebeurt er als ik hiermee verderga?”
Ook voor zijn afstuderen koos Fynn een behoorlijk experimentele richting. Hij onderzocht lucht als materiaal. Niet per se met een beoogd eindproduct als vertrekpunt, maar vanuit nieuwsgierigheid naar wat een materiaal of techniek zou kunnen doen door toevoeging van lucht.
Die onderzoekende manier van werken is nog steeds herkenbaar in zijn ontwerpen. Waar Lisa vaak begint bij de vraag hoe en waarom we iets gebruiken, duikt Fynn graag eerst het materiaal en de werkplaats in om te ontdekken wat daaruit kan ontstaan.
Visie op duurzaamheid
Lisa’s twijfel uit haar studietijd is niet helemaal verdwenen. De vraag of een nieuw product echt iets toevoegt, speelt nog steeds een grote rol in haar manier van ontwerpen, alleen kijkt ze er inmiddels anders naar. Niet ieder product hoeft een groot maatschappelijk probleem op te lossen om waardevol te zijn. Een goed ontwerp kan ook op andere manieren betekenis hebben.
Voor zowel Lisa als Fynn begint duurzaamheid al bij de keuze om iets nieuws te maken. Is een product relevant? Voegt het iets toe aan wat er al bestaat? Is er goed nagedacht over hoe het gebruikt en gemaakt wordt? Duurzaamheid is voor hen daarmee onderdeel van het hele ontwerpproces.
Lisa begint daarbij graag bij het dagelijks leven. In plaats van automatisch uit te gaan van een bestaande productcategorie, ontleedt ze eerst de handeling zelf. “Bij tableware kun je je bijvoorbeeld afvragen: eten we eigenlijk nog wel altijd aan tafel? Misschien zit je wel vaker op een stoel met een bord op schoot. Zou dat bord er dan nog steeds hetzelfde uit moeten zien?”
Ook Fynn houdt ervan om bestaande dingen te ontleden, maar doet dat eerder vanuit materiaal en constructie. Door een product uit elkaar te halen en te onderzoeken hoe het is opgebouwd, ontstaan nieuwe mogelijkheden voor vorm en gebruik. Zo zoeken ze allebei naar wat er écht nodig is, ieder vanuit een andere invalshoek.
Twee perspectieven
Hoewel ze samen KellerFreyschmidt vormen, werken Lisa en Fynn maar weinig letterlijk naast elkaar aan hetzelfde ontwerp. Ze delen hun ideeën, reageren op elkaars werk en bouwen daarbij juist op het verschil tussen hun perspectieven.
“Fynn heeft een goed gevoel voor wat interessant is of dat in de toekomst kan worden. Ik kijk meer naar basis, tijdloosheid, gebruik en de vraag welke waarde het echt toevoegt,” legt Lisa uit.
Fynn, die naar eigen zeggen kan verdrinken in alle mogelijkheden die tijdens het ontwerpen ontstaan, vertrouwt op de kritische blik van zijn vrouw. Zelfs wanneer hij zelf al talloze varianten heeft onderzocht, probeert hij haar suggesties meestal toch uit. “Soms is de conclusie dat ik inderdaad al bij de beste oplossing zat, maar soms ontstaat er ineens iets nieuws en beters.”
De manier waarop Lisa en Fynn samenwerken is in de loop der jaren zo vanzelfsprekend geworden, dat ze ervoor kozen hier een naam aan te geven: KellerFreyschmidt.
“Lisa is always pushing to find out whether the shape already has the relevance it needs.”
Fynn Freyschmidt
Samenwerken met Vij5
Zoals de samenwerking tussen Lisa en Fynn zonder duidelijk vooropgezet plan ontstond, zo ging het ook met hun samenwerking met Vij5. Hoe het eigenlijk precies is gelopen, daar moeten alle betrokkenen zelfs even over nadenken. Mogelijk ontdekte Fynn Vij5 via Hanne Willmann, die hij kende uit zijn studietijd. “Ik denk dat ik haar samenwerking met jullie opmerkte en toen gewoon een bericht heb gestuurd. Maar helemaal zeker weet ik het eigenlijk niet meer.”
Dat niemand aan tafel de eerste ontmoeting nog precies kan terughalen, zegt misschien vooral iets over hoe organisch het contact daarna is verlopen.
Wat Lisa en Fynn vooral waarderen, is dat een ontwerp bij Vij5 niet af hoeft te zijn voordat het gesprek begint. Hun eigen ontwerpproces bestaat al uit het heen en weer pingpongen van ideeën, maar soms komen ze samen op een punt waar nog een extra mening nodig is.
“Wij hebben met z’n tweeën al een samenspel, maar af en toe blijven we hangen tussen twee opties,” vertelt Fynn. “Dan is een derde perspectief heel waardevol. Daarom laten we ook dingen zien die nog helemaal niet af zijn.”
Daarbij helpt het zeker dat Arjan en Anieke ieder vanuit een andere invalshoek kijken. “Jullie stellen ook vragen aan elkaar, net zoals wij dat doen,” vertelt Lisa. “Die extra blik neemt het ontwerp niet over, maar voegt een nieuwe laag toe aan hetzelfde proces van testen, reflecteren en aanpassen.”
“A product cannot be separated from production, sales and logistics. You need the whole picture before you can say it is ready.”
Lisa Keller
Fynn maakt geen geheim van zijn enthousiasme over de werkwijze van Vij5. “Ik vertel anderen graag over de lokale productie, de herkomst van materialen en hoe showroom, kantoor en werkplaats met elkaar verbonden zijn.” Dit staat voor hem tegenover de anonimiteit die hij bij grotere bedrijven ervaart, waar verschillende onderdelen van het proces veel verder uit elkaar liggen.
Lisa herkent in Vij5 een manier van werken die dicht bij die van henzelf ligt. “Je kunt een product niet los zien van de productie en van hoe je het verkoopt. Als je een goed product op de markt wilt brengen, moet het hele pakket kloppen.” Dat Arjan en Anieke zelf ontwerpers zijn, helpt daarbij, vindt ze. “Ze begrijpen waar een idee vandaan komt en voegen tegelijk hun eigen kennis en perspectief toe.”
Chaku
De Chaku onderzetter werd het eerste gezamenlijke product met Vij5 en is sinds 2020 onderdeel van de collectie. Het is een eenvoudig gebruiksvoorwerp dat tegelijkertijd iets raadselachtigs heeft. Zonder pan erop is niet voor iedereen meteen duidelijk waarvoor het bedoeld is; zodra je het gebruikt, spreekt de functie voor zich.
Dit ontwerp begon bij Fynn, vanuit de wens om iets met hout te maken. Lange tijd experimenteerde hij met verschillende modellen die in elkaar konden grijpen. “Ik had allerlei kleine vormen, maar ik zag er nog geen echt product in.” Lisa zag op haar beurt wél een mogelijkheid en kwam uiteindelijk met het element dat alles bij elkaar bracht: touw. “Toen ze met dit idee kwam, dacht ik: ja, dat is goed.”
Juist bij Chaku wordt concreet wat Lisa en Fynn bedoelen wanneer ze het over de relevantie van een product hebben. Het gaat niet alleen om vorm en gebruik, maar ook om hoe het gemaakt kan worden. “Er zitten zoveel lagen in dat product. De materialen, de lokale productie, het gerecyclede touw dat energiepositief wordt geproduceerd. Voor mij geeft dat Chaku relevantie,” vertelt Fynn.
“Sometimes a product is not finished when we show it to you. Through reflection, we find more answers.”
Lisa Keller
De waarde van een goed ontworpen omgeving
Maar wanneer is een ontwerp eigenlijk af? Fynn test producten het liefst langere tijd thuis. Pas als hij merkt dat hij niets meer mist of wil veranderen, is een ontwerp voor hem klaar. Lisa kijkt daar iets anders naar. Voor haar hoeft niet alles voor de gebruiker bepaald te worden. “Juist door ruimte te laten voor een eigen manier van gebruiken, kan iemand zich een object meer eigen maken en er een band mee krijgen.”
Uiteindelijk draait het voor haar om wat een ontwerp toevoegt aan het dagelijks leven. “Als ik een glas ontwerp, vind ik het prima als iemand er de ene keer water uit drinkt en er een andere keer soep in serveert. Waarom zou ik zeggen dat dat niet mag?” Hiermee refereert ze aan een inzicht dat tijdens haar semester in Helsinki ontstond: de omgeving waarin je leeft, heeft invloed op hoe je je voelt. “Alledaagse voorwerpen die prettig werken en met aandacht zijn gemaakt, dragen bij aan je thuisgevoel.” Voor Lisa zit de waarde van design dan ook niet alleen in het object zelf, maar vooral in de plek die het krijgt in iemands leven.
Papeterie
Waar Chaku begon vanuit een studie naar materiaal en vorm, ontstond Papeterie vanuit een heel alledaags verschijnsel: de stapels boeken en tijdschriften die zich vanzelf door een huis verspreiden.
“Je hebt altijd wel ergens chaos om je heen,” vertelt Lisa. “Boeken en tijdschriften liggen waar je ze gebruikt: naast de bank, in de keuken of misschien zelfs in de badkamer.” In plaats van die stapels weg te stoppen in een boekenkast, geeft Papeterie ze juist een eigen plek waar je ze gebruikt.
Het ontwerp zit ergens tussen presenteren en opbergen in. Het eerste boek of tijdschrift blijft zichtbaar, terwijl erachter ruimte is voor een kleine stapel. Het object kan naast de bank op de vloer staan, op een plank of zelfs in een kast.
Fynn kijkt er vanuit zijn ervaring met interieurarchitectuur weer net anders naar. “In een interieur heb je soms objecten nodig die een eigen verhaal vertellen, die net even iets anders uitstralen dan de rest. Ik denk dat Papeterie zo’n object kan zijn.”
Tegelijkertijd is de oplossing verrassend eenvoudig. “Het zijn eigenlijk twee schuine vlakken met een kleine twist. Niet meer dan dat.”
Het eerste werkende model van Papeterie stond bij Lisa en Fynn thuis toen Arjan en Anieke het zagen. Vanaf dat moment werd het ontwerp gezamenlijk verder ontwikkeld. Er werden over en weer 3D-modellen gemaakt en de verschillende varianten werden direct getest.
Samen keken ze naar materiaaldikte, de hoek van de vlakken en de verhoudingen. Ook de groeven waarin de boeken rusten, veranderden gedurende het proces: in de eerste modellen waren ze nadrukkelijker aanwezig, in het uiteindelijke ontwerp zijn ze verfijnder. Een ander belangrijk detail werd de grote afronding aan de randen, waardoor het patroon niet abrupt wordt afgesneden, maar richting de rand langzaam lijkt te verdwijnen.
Doordat ontwerpen en maken in deze samenwerking zo dicht bij elkaar lagen, konden keuzes direct worden bekeken en opnieuw aangepast. Het oorspronkelijke idee bleef overeind, maar het object werd steeds verfijnder.
En toch blijft de vraag: wat ís Papeterie eigenlijk? Geen boekenkast, geen tijdschriftenrek en ook geen standaard boekensteun.
“Misschien bestaat de categorie gewoon nog niet,” zegt Lisa.
Daarin herkennen Arjan en Anieke iets wat vaker voorkomt binnen de Vij5 collectie: objecten waarvan je vooraf niet wist dat je ze nodig had. Je zoekt er misschien niet specifiek naar, maar zodra je ze ziet, kun je je voorstellen hoe ze een plek in huis krijgen. Ze hebben een praktische functie, maar mogen tegelijkertijd als zelfstandig object in een interieur worden gezien.
Ontwerpen tussen het dagelijks leven door
Dat het eerste prototype van Papeterie thuis werd ontdekt, is eigenlijk heel passend. Bij Lisa en Fynn is het huis niet alleen de plek waar het gezinsleven zich afspeelt, maar ook de broedplaats van hun ontwerppraktijk.
Met twee kinderen, Lisa’s werk als docent aan de Hochschule Niederrhein en andere projecten is de tijd die ze samen aan KellerFreyschmidt kunnen besteden beperkt. Hele dagen waarop ze met z’n tweeën in de studio zitten, zijn een uitzondering.
“Als er echt een deadline is, regelen we een oppas zodat we een aantal uur heel intensief samen kunnen werken,” vertelt Fynn. Lisa omschrijft de samenwerking als “korte injecties”. “We werken eigenlijk nooit tegelijkertijd naast elkaar aan hetzelfde ding. De één tekent iets, de ander reageert, daarna wordt er misschien een 3D-model of prototype gemaakt en komt het weer terug.”
Het pingpongspel waarmee ze hun samenwerking omschrijven, vindt niet per se plaats in een studio, maar vooral tussen ander werk, kinderen en het dagelijks leven door.
De komst van hun kinderen heeft Lisa en Fynn gedwongen efficiënter met hun tijd om te gaan. “Als je weet dat je twee uur hebt, werk je in die twee uur heel geconcentreerd,” vertelt Lisa.
Hun kinderen groeien letterlijk op tussen prototypes en gesprekken over ontwerpen. De verwevenheid tussen werk en privé gaat dus verder dan alleen tijd.
Toekomst voor KellerFreyschmidt
Op dit moment is KellerFreyschmidt nog vaak het werk dat gebeurt in de tijd die overblijft. Daar willen Lisa en Fynn de komende jaren verandering in brengen.
“We willen ons gezamenlijke werk meer ruimte geven,” zegt Lisa. “Nu doen we het vaak in de momentjes die nog over zijn. We willen het meer onderdeel maken van ons dagelijks leven en duidelijkere doelen stellen. Naarmate de kinderen ouder worden, zal dit gemakkelijker gaan.”
Aan ideeën ontbreekt het hen zeker niet. In huis en op de planken liggen genoeg ontwerpen te wachten op een volgende stap.
Of hun kinderen later zelf ontwerpers worden, vinden Lisa en Fynn niet zo belangrijk. Ze hopen vooral dat ze hun open blik voor creativiteit behouden. Bij hun vierjarige zoon herkennen ze daar nu al iets van. “Hij kan één liedje wel twintig keer achter elkaar luisteren,” vertelt Fynn. “Helemaal verzonken probeert hij te ontdekken wat er allemaal in zit: eerst de drums, dan de bas en ineens de elektrische gitaar.” “Hij deconstrueert het gewoon,” lacht Lisa. Met die woorden trekt ze een duidelijke lijn naar Fynn, die dit zelf ook zo graag doet: iets uit elkaar halen, onderzoeken wat erin zit en van daaruit weer verder kijken.
De nieuwsgierigheid van hun zoon sluit mooi aan bij hoe vanzelfsprekend ontwerpen onderdeel is geworden van het leven thuis. De prototypes waartussen hun kinderen nu opgroeien, staan er niet alleen om getest te worden, maar maken simpelweg deel uit van het dagelijks leven.
Bij KellerFreyschmidt staat ontwerpen niet los van het dagelijks leven. Het begint er juist middenin.
